„Nieprzerwany dialog”” to wybór wierszy znakomitej poetki, powieściopisarki, eseistki i autorki książek dla dzieci Adriany Szymańskiej. Obejmuje wiersze z lat 1968 – 2019, a więc pięćdziesięcioletni dorobek poetki wraz z wierszami najnowszymi. O jej poezji Zbigniew Herbert powiedział: „ jest to świetny, dojrzały, soczysty i gorzki owoc.” Dodatkowo ta sensualistyczna i jednocześnie głęboko metafizyczna poezja niesie nadzieję, chociaż wykracza poza nasze, ludzkie doświadczenie, a jednocześnie całkowicie się w nim mieści. Dotyka konkretu. Dwa podstawowe gatunki literackie, jakie w tej poezji dominują i funkcjonują to erotyki i treny. To dwie podstawowe, nieustannie się przeplatające orientacje, dwa harmonijnie ze sobą współżyjące i wzajem się uzupełniające punkty odniesienia. I w trenach, i w erotykach poetka nie tyle mówi o... ile mówi do... A więc jest to poezja dialogu. Nieprzerwanego dialogu. Michał Głowiński napisał o poezji Adriany Szymańskiej niezwykle wnikliwie, że „istota patrzenia na świat przez Szymańską to właśnie przeświadczenie, że nic nie jest osobne. W tych wierszach uderza uwaga poświęcona każdemu drobnemu ściegowi życia. Przydrożnemu kamieniowi, dziecku, które jest „małe i kruche jak różowa filiżanka”, a także - a może przede wszystkim - własnemu sercu „maleńkiemu z bólu jak mysikrólik”. W oczach Szymańskiej szczególnie godna pochwały jest ogrodowa koniczyna z wiersza W sprawie filozofów, która nie zadaje swemu Stwórcy żadnych pytań. Geniusz poezji Adriany Szymańskiej objawia się najwyraziściej tam, gdzie niesie pociechę i nadzieję.” Adriana Szymańska Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, polskiego P.E.N. Clubu i ZAiKS-u, wielokrotną stypendystką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a także ZAiKS-u. Jest laureatką wielu nagród, a pierwszą nagrodę literacką przyznał jej Julian Przyboś w roku 1969 za debiut poetycki „Nieba codzienności”. W roku 2018 Adriana Szymańska otrzymała Medal im.księdza Jana Twardowskiego za całokształt dokonań twórczych./piw.pl/