Młody Technik – miesięcznik naukowo-techniczny na poziomie popularnym przeznaczony głównie dla młodzieży. Wyszło także kilka numerów specjalnych między innymi „Technika morska” (1963) i „Człowiek i kosmos” (1963). Czasopismo zatytułowane „Młody Technik” było wydawane od roku 1932 w Poznaniu przez Leona Rudawskiego. Według wstępu do numeru 1 swoim zakresem miało obejmować działy: Roboty ręczne, Modelarstwo lotnicze, Radiotechnika, Fotografia, Wynalazki oraz Poradnik techniczny[1]. Kolejny „Młody Technik” jest następcą czasopisma „Młody Zawodowiec” wydawanego od 1935 do 1950. Tytuł ten był przeznaczony dla uczniów szkół zawodowych i techników, nowo powstałych w latach 30. w efekcie reformy jędrzejewiczowskiej. Zbigniew Przyrowski pracował w redakcji pod koniec lat 40. Kiedy profil czasopisma zaczęto rozszerzać o uczniów szkół handlowych i rzemieślniczych stwierdził, że trzeba „zmienić profil czasopisma i nastawić je na młodzież o zainteresowaniach technicznych, czyli stworzyć pismo popularnonaukowe dla młodzieży szkół średnich”[2]. W efekcie w 1950 wydawanie „Młodego Zawodowca” zakończono, a Zbigniew Przyrowski objął stanowisko redaktora naczelnego nowo-powstałego „Młodego Technika”, które to zajmował przez 30 lat, do lipca 1981. Czasopismo objęło zakres przedwojennych czasopism: Młodego Technika (część warsztatowa i zajęcia praktyczne) i Młodego Zawodowca (część ogólna)[3]. W 1953 czasopismo stało się miesięcznikiem. W czasach Polski Ludowej wydawane było przez Naszą Księgarnię. Redakcja mieściła się przy ul. Smulikowskiego 4 (w latach 1952–1992 ulica nosiła imię Władysława Spasowskiego) w Warszawie. Od września 1993 do czerwca 1995 został przejęty przez wydawnictwo Lupus, a od października 1995 jest wydawany przez wydawnictwo AVT. Nakład w 1985 wynosił 250 tys. egzemplarzy, zazwyczaj z trudem dostępnych w wolnej sprzedaży w kioskach, w porównaniu z 40 tys. obecnie. Czasopismo było ilustrowane przez wiele lat przez Jerzego Flisaka.